Öncelikle, çok geç haberim olmuş olmakla birlikte başsağlığı ve sabır dilemek istiyorum. Lütfen bu dileklerimi eşi, kızı ve diğer dostları için de kabul edin ve iletin.
Ben Süreyya Bey'i tesadüfen kalacak yer arayışı içerisindeyken tanıdım. 2007 senesinde İzmir'e, Efes Bahar Konseri için gelmek istemiştik ve o haftasonu farklı olsundu dileğimiz.
Değişik yer arayışları için yaptığım internet araştırması, rehber kitaplar ve telefon görüşmeleri beni Süreyya Bey ile buluşturdu. Hem Doğanbey Evleri, hem de onca telefon görüşmesi arasında bir tek ses, bir ifade müstesna idi. Ben tek seferde karar verdim, eşim ve arkadaşlarım da aksini düşünmediler.
Biz iki aile, iki çocukla birlikte o haftasonunu çok keyifle ve bence nadide bir insanın evsahipliğinde geçirdik. Yakın geçmişimiz, Domatia, evlerin projesi, yakın çevre, Türk-Yunan ilişkileri ve hatta kendi gençliği ile ilgili neler konuştuk, neler öğrendik.
O yıl Efes'te bahar konseri olmadı, amacımıza ulaşamadık ama hiçbir şey kaybetmedik, aksine daha dolu olarak döndük.
Tekrar gelme sözü verdik, hem orayı hem de Süreyya Bey'i çok sevmiştik çünkü, ama olmadı. Şimdi fırsatları beklemek değil, yaratmak gerektiğini tekrar anlıyorum, zaman kaçıyor.
Sanmıyorum ki tekrar böyle tatlı bir evsahibi bulabileyim.
Saygılarımla,
Cenk Barutçu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder